Το πρώτο βραβείο στον διεθνή διαγωνισμό ζωγραφικής χαρτών από παιδιά «Barbara Petchenik» απέσπασαν τρεις μαθήτριες με προβλήματα όρασης από το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Τυφλών Καλλιθέας. Οι Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, Μαρία Κατοπόδη και Χριστίνα Λούκο δημιούργησαν ένα έργο με τίτλο «Ο τόπος μου στο σημερινό κόσμο μέσα από τη δική μου οπτική», το οποίο ανταγωνίστηκε 189 έργα από 38 χώρες και επιλέχθηκε ανάμεσα σε 12 βραβευμένα έργα από 4 κατηγορίες ηλικιών.
Ο Χάρτης και η Δημιουργία του
Ο χάρτης αφής που δημιούργησαν οι μαθήτριες έχει ως βάση έναν οκτάφυλλο χάρτη του 1838, ο οποίος φέρει τον τίτλο «Χάρτης του Βασιλείου της Ελλάδος». Είναι δίγλωσσος (στα ελληνικά και γαλλικά) και αποτελεί τον πρώτο ολοκληρωμένο χάρτη που συντάχθηκε και εκτυπώθηκε στην Ελλάδα μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους το 1832. Ο χάρτης συντάχθηκε από τον στρατιωτικό τοπογράφο και γνωστό περιηγητή Φερδινάρδο Αλδενχόβεν (Ferdinand Aldenhoven) και αφιερώθηκε στον Όθωνα. Είναι χαρακτηριστικός της εποχής, καθώς βασίστηκε σε ξένους χάρτες και δεδομένα.
Γεωγραφικό Όραμα και Εθνική Ολοκλήρωση
Ο χάρτης δεν περιορίζεται μόνο στην απεικόνιση των πρώτων συνόρων του ελληνικού κράτους, όπως είχαν καθοριστεί στη Σύνοδο του Λονδίνου το 1832. Περιλαμβάνει 95 σημεία που αποτελούν την συνοριογραμμή του κράτους και προβάλλει τη γεωγραφική αντίληψη της εθνικής ολοκλήρωσης. Μόλις έξι χρόνια πριν από την ιστορική ομιλία του Ιωάννη Κωλέττη στη Βουλή, που αναφέρθηκε στη Μεγάλη Ιδέα, ο χάρτης απεικονίζει και περιοχές εκτός των τότε συνόρων, όπως τα Επτάνησα, τη Θεσσαλία, την Ήπειρο και την Κρήτη. Αυτές οι περιοχές θα ενσωματώνονταν σταδιακά στο ελληνικό κράτος από το 1867 και μετά.
Επίκαιρη Σημασία
Ο χάρτης λειτουργεί και ως υπενθύμιση της ιστορικής γεωγραφίας της Ελλάδας και της πολιτικής της εξέλιξης. Η αναφορά στον Κόλπο Θεσσαλονίκης, που περιλαμβάνεται στο άνω κεντρικό άκρο του χάρτη, προσθέτει μία ακόμα διάσταση στο πολιτισμικό και γεωγραφικό τοπίο της εποχής, υποδεικνύοντας την σημασία της Θεσσαλονίκης στην εθνική ταυτότητα και ανάπτυξη του ελληνικού κράτους.
Η επιτυχία των μαθήτριων στον διαγωνισμό αποδεικνύει ότι η τέχνη και η εκπαίδευση μπορούν να ξεπεράσουν τα όρια των φυσικών περιορισμών. Η δημιουργία τους όχι μόνο αναδεικνύει τη δική τους οπτική για τον κόσμο, αλλά και τονίζει τη σημασία της ιστορίας και της γεωγραφίας στη διαμόρφωση της εθνικής ταυτότητας. Μέσα από την τέχνη τους, οι μαθήτριες προάγουν την έννοια της συμπερίληψης και της κατανόησης στην κοινωνία μας.
