Η λίμνη Βαϊκάλη στη Σιβηρία είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά φυσικά τοπία της Γης. Με μέγιστο βάθος 1.642 μέτρα θεωρείται η βαθύτερη λίμνη στον κόσμο, ενώ η ηλικία της υπολογίζεται σε περίπου 25 εκατομμύρια χρόνια, γεγονός που την κατατάσσει και στις αρχαιότερες λίμνες του πλανήτη.
Τον χειμώνα η εικόνα της αλλάζει εντελώς. Μεγάλο μέρος της επιφάνειας καλύπτεται από πάγο, ο οποίος σε ορισμένα σημεία είναι τόσο καθαρός ώστε δημιουργεί την εντύπωση ότι περπατά κανείς πάνω σε γυαλί.
Μια λίμνη μήκους περίπου 635 χιλιομέτρων
Η Βαϊκάλη βρίσκεται στη νοτιοανατολική Σιβηρία και εκτείνεται σε μήκος περίπου 635 έως 640 χιλιομέτρων. Δημιουργήθηκε σε μια τεράστια τεκτονική τάφρο, την περιοχή του ρήγματος της Βαϊκάλης, όπου ο γήινος φλοιός εξακολουθεί να μεταβάλλεται.
Η UNESCO τη χαρακτηρίζει την αρχαιότερη και βαθύτερη λίμνη του κόσμου. Περιέχει περίπου το 20% των μη παγωμένων επιφανειακών αποθεμάτων γλυκού νερού της Γης, μια ποσότητα εντυπωσιακή για μία μόνο λίμνη.



Γιατί ο πάγος της φαίνεται τόσο διαφανής
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της Βαϊκάλης είναι η εξαιρετική διαύγεια του νερού της. Υπό κατάλληλες συνθήκες η ορατότητα μπορεί να φτάσει περίπου τα 40 μέτρα.
Όταν η λίμνη παγώνει και ο πάγος σχηματιστεί χωρίς πολύ χιόνι ή πολλές φυσαλίδες αέρα, μπορεί να γίνει εντυπωσιακά διαφανής. Από πάνω διακρίνονται ρωγμές, παγιδευμένες φυσαλίδες και οι βαθιές μπλε αποχρώσεις που έχουν κάνει τη χειμερινή Βαϊκάλη διάσημη στις φωτογραφίες.




Ο πάγος δεν έχει παντού το ίδιο πάχος
Η λίμνη συνήθως αρχίζει να παγώνει μέσα στον χειμώνα και μπορεί να καλυφθεί σχεδόν ολόκληρη από πάγο. Σε ορισμένες περιοχές ο πάγος μπορεί να ξεπεράσει το ένα μέτρο, όμως το πάχος του δεν είναι ίδιο σε όλη τη λίμνη ούτε παραμένει σταθερό.
Ρωγμές, ρεύματα, άνεμοι και μεταβολές της θερμοκρασίας δημιουργούν εντυπωσιακούς σχηματισμούς, αλλά και επικίνδυνα σημεία. Για αυτό το γεγονός ότι ο πάγος μπορεί να είναι πολύ παχύς σε μία περιοχή δεν σημαίνει ότι είναι ασφαλής λίγα μέτρα μακρύτερα.



Γιατί εμφανίζονται ρωγμές και διαφορετικά σχέδια
Οι μεγάλες μεταβολές της θερμοκρασίας κάνουν τον πάγο να συστέλλεται και να διαστέλλεται. Έτσι δημιουργούνται μακριές ρωγμές που συχνά διασταυρώνονται και σχηματίζουν τα εντυπωσιακά γεωμετρικά μοτίβα που βλέπουμε στις φωτογραφίες.
Σε άλλα σημεία σχηματίζονται στρώματα από φυσαλίδες μέσα στον πάγο, ενώ στις ακτές ο άνεμος και τα κύματα μπορούν να δημιουργήσουν ολόκληρους παγωμένους σχηματισμούς.




Ένας μοναδικός κόσμος ζωής
Η ηλικία και η μακρόχρονη απομόνωση της Βαϊκάλης επέτρεψαν να αναπτυχθεί ένα εξαιρετικά ιδιαίτερο οικοσύστημα. Πολλά από τα ζώα και τα φυτά της δεν απαντώνται πουθενά αλλού στον κόσμο.
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η φώκια της Βαϊκάλης, γνωστή και ως nerpa, ένα από τα ελάχιστα είδη φώκιας που ζουν αποκλειστικά σε γλυκό νερό. Αυτή η μοναδική βιοποικιλότητα ήταν ένας από τους λόγους που η λίμνη εντάχθηκε το 1996 στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.



Μόνο ένας μεγάλος ποταμός βγαίνει από τη λίμνη
Εκατοντάδες ποτάμια και ρέματα τροφοδοτούν τη Βαϊκάλη. Από αυτήν όμως εκρέει μόνο ένας μεγάλος ποταμός: η Ανγκάρα.
Η ιδιαίτερη αυτή γεωγραφία γέννησε έναν από τους γνωστότερους θρύλους των λαών της περιοχής.
Ο θρύλος του πατέρα Βαϊκάλη και της κόρης Ανγκάρα
Σύμφωνα με μια γνωστή παράδοση των Μπουριάτ, ο Βαϊκάλης παρουσιάζεται σαν ένας ισχυρός πατέρας με εκατοντάδες γιους και μία μονάκριβη κόρη, την Ανγκάρα.
Η Ανγκάρα ερωτεύτηκε τον Γενισέι και αποφάσισε να εγκαταλείψει τον πατέρα της για να φτάσει κοντά του. Ο Βαϊκάλης, εξοργισμένος από τη φυγή της, πέταξε πίσω της έναν τεράστιο βράχο προσπαθώντας να τη σταματήσει.
Ο βράχος αυτός συνδέεται με τον σημερινό Shaman Rock, που βρίσκεται κοντά στην έξοδο της Ανγκάρα από τη λίμνη. Στην τοπική παράδοση αποτελεί ένα από τα πιο συμβολικά σημεία ολόκληρης της περιοχής.





Η Βαϊκάλη δεν χρειάζεται υπερβολές για να εντυπωσιάσει. Είναι μια λίμνη περίπου 25 εκατομμυρίων ετών, με βάθος μεγαλύτερο από 1,6 χιλιόμετρα, τεράστια αποθέματα γλυκού νερού και έναν χειμερινό πάγο που δημιουργεί μερικά από τα πιο παράξενα και όμορφα φυσικά τοπία της Σιβηρίας.
Πηγές:












