Υπάρχουν τρεις λέξεις που μπορεί να είναι πολύ πιο δύσκολες απ’ όσο ακούγονται: «σταμάτα να προσπαθείς». Ιδίως όταν πρόκειται για έναν άνθρωπο που αγαπάς, η απόφαση να κάνεις πίσω μπορεί να μοιάζει με εγκατάλειψη, ήττα ή ακόμη και προδοσία όσων ένιωσες.
Όμως υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο να παλεύεις για μια σχέση που περνά μια δύσκολη περίοδο και στο να είσαι ο μόνος άνθρωπος που προσπαθεί να την κρατήσει ζωντανή.
Η αγάπη δεν σημαίνει να αντέχεις τα πάντα
Κάποτε πίστευα ότι το να αγαπάς σημαίνει να δίνεις. Να προσπαθείς περισσότερο, να κάνεις υπομονή και να αντέχεις ακόμη κι όταν κουράζεσαι.
Υπάρχει κάτι όμορφο στην προσπάθεια για έναν άνθρωπο που έχει σημασία για εμάς. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η αγάπη μετατρέπεται σε μια μόνιμη υποχρέωση να θυσιάζουμε τις ανάγκες μας προκειμένου να μη χάσουμε τη σχέση.
Τότε η προσπάθεια παύει να είναι έκφραση αγάπης και μπορεί να γίνει ένας κύκλος εξάντλησης.
Πώς καταλαβαίνεις ότι μόνο εσύ προσπαθείς;
Καμία σχέση δεν είναι απολύτως ισορροπημένη κάθε στιγμή. Μπορεί ένας άνθρωπος να περνά μια δύσκολη περίοδο και για κάποιο διάστημα ο άλλος να χρειάζεται να δώσει περισσότερα.
Μεγαλύτερη σημασία έχει το μοτίβο που επαναλαμβάνεται στον χρόνο. Αν είσαι συνεχώς εσύ αυτός που τηλεφωνεί, εξηγεί, ζητά συγγνώμη, οργανώνει τις συναντήσεις ή προσπαθεί να λύσει κάθε σύγκρουση, αξίζει να αναρωτηθείς τι συμβαίνει.
Μια σχέση γίνεται μονόπλευρη όταν σχεδόν όλη η συναισθηματική εργασία πέφτει σταθερά στον έναν άνθρωπο, χωρίς πραγματική διάθεση συμμετοχής από τον άλλο.
Το ερώτημα δεν είναι λοιπόν «ποιος δίνει περισσότερο σήμερα;». Είναι αν υπάρχει ενδιαφέρον και από τις δύο πλευρές ώστε η σχέση να συνεχίσει να υπάρχει.
Δεν μπορείς να κερδίσεις την αγάπη κάποιου προσπαθώντας περισσότερο
Αυτό είναι ίσως ένα από τα δυσκολότερα πράγματα που πρέπει να δεχτούμε. Μπορούμε να δείξουμε ενδιαφέρον, να επικοινωνήσουμε, να ζητήσουμε μια δεύτερη ευκαιρία και να προσπαθήσουμε να διορθώσουμε δικά μας λάθη.
Δεν μπορούμε όμως να υποχρεώσουμε έναν άνθρωπο να μας αγαπήσει, να ενδιαφερθεί περισσότερο ή να επενδύσει σε μια σχέση που ο ίδιος δεν θέλει.
Και όσο περισσότερο προσπαθούμε να αποσπάσουμε αυτή την ανταπόκριση, τόσο πιο εύκολο είναι να αρχίσουμε να μετράμε την αξία μας με βάση το αν τελικά καταφέραμε να τον πείσουμε να μείνει.
Η αξία μας όμως δεν αποδεικνύεται από το πόσο δύσκολο είναι να μας χάσει κάποιος.
Το να σταματήσεις δεν σημαίνει πάντα ότι εγκαταλείπεις
Έχω βρεθεί σε σχέσεις στις οποίες συνέχιζα να προσπαθώ πολύ μετά τη στιγμή που είχε γίνει φανερό ότι κάτι είχε αλλάξει. Πίστευα ότι αν επέμενα λίγο περισσότερο, αν έδειχνα περισσότερη υπομονή ή αν έβρισκα τα σωστά λόγια, τα πράγματα θα γίνονταν όπως παλιά.
Το αποτέλεσμα ήταν να νιώθω όλο και περισσότερο εξαντλημένη.
Με τον καιρό κατάλαβα ότι η αποχώρηση δεν είναι πάντοτε αποτυχία. Μερικές φορές σημαίνει ότι αναγνωρίζεις πως έχεις κάνει ό,τι πραγματικά μπορείς και ότι από ένα σημείο και μετά χρειάζεται και ο άλλος να κάνει το δικό του μέρος.
Δεν εγκαταλείπεις απαραίτητα τον άνθρωπο. Σταματάς να αναλαμβάνεις μόνος σου ολόκληρη τη σχέση.
Η εικόνα με τα κύματα και τα βράχια
Θυμάμαι μια μέρα που περπατούσα δίπλα στη θάλασσα. Κοιτούσα τα κύματα να χτυπούν ξανά και ξανά στα βράχια και σκεφτόμουν πόσο εύκολα κάνουμε μερικές φορές το ίδιο στις σχέσεις μας.
Προσπαθούμε ξανά, εξηγούμε ξανά, περιμένουμε ξανά. Θεωρούμε ότι αν επιμείνουμε αρκετά, κάποια στιγμή ο άλλος θα ανταποκριθεί όπως εμείς θέλουμε.
Όμως δεν μπορούμε να ελέγξουμε την αντίδραση ενός άλλου ανθρώπου. Μπορούμε να μιλήσουμε, να εκφράσουμε αυτό που χρειαζόμαστε και να δείξουμε τι είμαστε διατεθειμένοι να προσφέρουμε.
Από εκεί και πέρα, η επιλογή του άλλου είναι δική του.
Τα όρια δεν είναι τρόπος να αλλάξεις τον άλλο
Τα υγιή όρια συχνά παρεξηγούνται. Δεν είναι απειλές και δεν είναι ένας τρόπος να αναγκάσεις κάποιον να συμπεριφερθεί όπως θέλεις.
Ένα όριο αφορά κυρίως αυτό που εσύ θα κάνεις όταν μια κατάσταση σε πληγώνει ή ξεπερνά αυτό που μπορείς να δεχτείς.
Για παράδειγμα, υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο «πρέπει να σταματήσεις να μου μιλάς έτσι» και στο «αν συνεχιστεί αυτός ο τρόπος επικοινωνίας, θα σταματήσω τη συζήτηση και θα επιστρέψω όταν μπορούμε να μιλήσουμε ήρεμα».
Στην πρώτη περίπτωση προσπαθείς να ελέγξεις τον άλλο. Στη δεύτερη ξεκαθαρίζεις τη δική σου στάση.
Πριν φύγεις, αξίζει να έχεις μιλήσει καθαρά
Το ότι μια σχέση περνά δυσκολίες δεν σημαίνει αυτομάτως ότι πρέπει να τελειώσει. Οι άνθρωποι μπορεί να μην καταλαβαίνουν πάντα τι χρειαζόμαστε ή πόσο μας έχει επηρεάσει μια συμπεριφορά.
Αν η σχέση έχει σημασία, αξίζει πρώτα να υπάρξει μια ειλικρινής συζήτηση. Να πεις τι σε κουράζει, τι χρειάζεσαι και τι έχει αρχίσει να σε πληγώνει.
Μετά, κοίτα όχι μόνο τα λόγια αλλά και το τι συμβαίνει στην πράξη. Υπάρχει προσπάθεια; Αλλάζει κάτι; Αναλαμβάνει ο άλλος ευθύνη για το δικό του μέρος της σχέσης;
Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα έχουν μεγαλύτερη αξία από μια υπόσχεση που επαναλαμβάνεται χωρίς καμία αλλαγή.
Δεν χρειάζεται να «διορθώσεις» κανέναν
Οι άνθρωποι μπορούν να αλλάξουν. Μπορούν να αναγνωρίσουν συμπεριφορές, να μάθουν διαφορετικούς τρόπους επικοινωνίας και να διορθώσουν λάθη.
Δεν μπορείς όμως να κάνεις αυτή τη δουλειά στη θέση τους.
Δεν είναι ευθύνη σου να πείσεις κάποιον να ενδιαφερθεί, να θεραπεύσεις κάθε πληγή του ή να γεμίσεις κάθε κενό που κουβαλά. Μπορείς να στηρίξεις έναν άνθρωπο που προσπαθεί. Δεν μπορείς να προσπαθείς αντί γι’ αυτόν.
Η μοναξιά δεν σημαίνει ότι πήρες τη λάθος απόφαση
Ακόμη και όταν γνωρίζουμε ότι μια σχέση μας εξαντλεί, η απομάκρυνση μπορεί να πονέσει. Δεν χάνουμε μόνο έναν άνθρωπο. Χάνουμε συνήθειες, αναμνήσεις, σχέδια και πολλές φορές την εικόνα που είχαμε για το κοινό μας μέλλον.
Γι’ αυτό και το κενό που ακολουθεί δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάναμε λάθος. Είναι συχνά μέρος της προσαρμογής σε μια νέα πραγματικότητα.
Και αυτός ο χώρος δεν χρειάζεται να γεμίσει αμέσως με κάποιον καινούργιο. Μπορεί πρώτα να γίνει χώρος για ξεκούραση, φίλους, ενδιαφέροντα και μια πιο καθαρή σχέση με τον ίδιο μας τον εαυτό.
Ποιες σχέσεις αξίζει πραγματικά να παλεύουμε;
Οι σχέσεις που αξίζουν προσπάθεια δεν είναι εκείνες στις οποίες όλα είναι εύκολα. Είναι εκείνες στις οποίες, όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα, υπάρχει διάθεση και από τις δύο πλευρές να βρεθεί ένας δρόμος.
Δεν χρειάζεται να συμφωνείτε πάντα. Δεν χρειάζεται καν να προσφέρετε συνεχώς το ίδιο. Χρειάζεται όμως να υπάρχει ένας βασικός πυρήνας αμοιβαιότητας, σεβασμού και πραγματικού ενδιαφέροντος.
Οι άνθρωποι που νοιάζονται μπορεί να κάνουν λάθη. Μπορεί να σε απογοητεύσουν και κάποιες φορές να μη σου δώσουν αυτό που χρειάζεσαι. Η διαφορά είναι ότι μπορούν να ακούσουν, να αναλάβουν ευθύνη και να προσπαθήσουν μαζί σου.
Δεν χρειάζεται να κερδίζεις συνεχώς μια θέση στη ζωή κάποιου
Ο χρόνος και η συναισθηματική μας ενέργεια έχουν όρια. Δεν χρειάζεται να τα ξοδεύουμε σε μια ατελείωτη προσπάθεια να αποδείξουμε ότι αξίζουμε αγάπη, προσοχή ή σεβασμό.
Μερικές φορές η πιο δύσκολη επιλογή δεν είναι να συνεχίσεις να παλεύεις. Είναι να παραδεχτείς ότι έχεις φτάσει στο σημείο όπου η προσπάθειά σου δεν μπορεί να αντικαταστήσει την απουσία προσπάθειας από την άλλη πλευρά.
Τότε μπορείς να κάνεις ένα βήμα πίσω χωρίς μίσος και χωρίς την ανάγκη να χαρακτηρίσεις τον άλλο «κακό» ή «ανάξιο».
Απλώς αναγνωρίζεις ότι αυτή η σχέση, με τον τρόπο που υπάρχει τώρα, δεν σου κάνει καλό.
Μην παλεύεις λοιπόν ασταμάτητα για να κρατήσεις κοντά σου κάποιον που δεν δείχνει ότι θέλει να βρίσκεται εκεί. Πάλεψε για τις σχέσεις στις οποίες υπάρχει χώρος και για τους δύο.
Και όταν αυτός ο χώρος δεν υπάρχει, θυμήσου ότι το να φύγεις δεν σημαίνει πάντα ότι έχασες. Μερικές φορές σημαίνει απλώς ότι σταμάτησες να χάνεις τον εαυτό σου.
Πηγές:












