Πολλές φορές περνάμε τόσο χρόνο νοσταλγώντας ανθρώπους που έφυγαν από τη ζωή μας, ώστε ξεχνάμε να εκτιμήσουμε εκείνους που βρίσκονται ακόμη δίπλα μας. Θυμόμαστε όσα χάσαμε, σκεφτόμαστε τι θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει διαφορετικά και αναπολούμε στιγμές που δεν πρόκειται να επιστρέψουν.
Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι που μας αγαπούν και περιμένουν ένα τηλεφώνημα, μια αγκαλιά ή λίγη από την προσοχή μας. Αντί να θεωρούμε δεδομένη την παρουσία τους, αξίζει να τους δείχνουμε πόσο σημαντικοί είναι για εμάς. Γιατί πολλές φορές καταλαβαίνουμε την αξία μιας σχέσης όταν αυτή έχει ήδη αλλάξει ή τελειώσει.
Οι άνθρωποι που χάνουμε αφήνουν το αποτύπωμά τους στη ζωή μας
Στη διάρκεια της ζωής μας αποχωριζόμαστε ανθρώπους που αγαπάμε. Κάποιες φορές πρόκειται για την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου εξαιτίας του θανάτου. Άλλες φορές είναι ένας χωρισμός, μια φιλία που τελείωσε ή ένας άνθρωπος που κάποτε ήταν σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητάς μας και σταδιακά απομακρύνθηκε.
Δεν είναι όλες οι απώλειες ίδιες. Υπάρχουν άνθρωποι που φεύγουν ξαφνικά και άλλοι που απομακρύνονται τόσο αργά, ώστε δεν καταλαβαίνουμε πότε ακριβώς σταματήσαμε να μιλάμε. Μπορεί να περάσουν μήνες ή χρόνια μέχρι να συνειδητοποιήσουμε πόσο μας λείπει η παρουσία τους.
Όταν χάνουμε έναν σημαντικό δεσμό, είναι φυσικό να αναρωτιόμαστε τι συνέβη. Σκεφτόμαστε τις συζητήσεις που κάναμε, τα λόγια που ειπώθηκαν και εκείνα που κρατήσαμε μέσα μας. Μερικές φορές αισθανόμαστε λύπη, θυμό, ενοχές ή την ανάγκη να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω.
Αυτά τα συναισθήματα δεν σημαίνουν ότι είμαστε αδύναμοι ή ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε τη ζωή μας. Η απώλεια χρειάζεται χρόνο για να γίνει αποδεκτή και κάθε άνθρωπος την αντιμετωπίζει με τον δικό του τρόπο. Το σημαντικό είναι να μην αφήσουμε την προσκόλληση στο παρελθόν να μας στερήσει τη δυνατότητα να χαιρόμαστε το παρόν.
Μην αφήνετε το παρελθόν να σας στερεί τους ανθρώπους του παρόντος
Κάποιες σχέσεις τελειώνουν επειδή οι άνθρωποι αλλάζουν, επειδή οι συνθήκες τούς απομακρύνουν ή επειδή δεν μπορούν πλέον να συνεχίσουν μαζί. Άλλες φορές χρειάζεται να αποχωρήσουμε από μια σχέση που μας πληγώνει, ακόμη κι αν εξακολουθούμε να αγαπάμε τον άλλον.
Το ότι κάποιος υπήρξε σημαντικός για εμάς δεν σημαίνει πως πρέπει να παραμένει για πάντα στη ζωή μας. Μπορούμε να κρατήσουμε τις όμορφες αναμνήσεις, να αναγνωρίσουμε όσα μάθαμε και να συνεχίσουμε χωρίς να προσπαθούμε διαρκώς να ξαναζήσουμε το παρελθόν.
Την ίδια στιγμή, όμως, αξίζει να αναρωτηθούμε πόση προσοχή δίνουμε στους ανθρώπους που έχουμε κοντά μας. Μήπως αφιερώνουμε περισσότερες ώρες σε αναμνήσεις και στενοχώριες παρά σε εκείνους που θέλουν να μοιραστούν το σήμερα μαζί μας;
Μπορεί να νοσταλγούμε έναν παλιό φίλο, ενώ έχουμε μήνες να τηλεφωνήσουμε σε έναν άνθρωπο που μας αναζητά. Μπορεί να σκεφτόμαστε μια σχέση που τελείωσε, ενώ δεν βρίσκουμε χρόνο να καθίσουμε και να μιλήσουμε ουσιαστικά με την οικογένειά μας.
Δεν χρειάζεται να ξεχάσουμε όσους χάσαμε για να αγαπήσουμε όσους έχουμε. Οι αναμνήσεις και οι καινούργιες εμπειρίες μπορούν να συνυπάρχουν. Αρκεί να μη ζούμε τόσο έντονα μέσα σε όσα πέρασαν, ώστε να παραμελούμε όσα συμβαίνουν μπροστά μας.
Η καθημερινότητα μας κάνει να θεωρούμε δεδομένες τις σχέσεις μας
Ζούμε με πολλές υποχρεώσεις, απαιτήσεις και συνεχείς εκκρεμότητες. Η δουλειά, οι λογαριασμοί, οι ευθύνες του σπιτιού και η προσπάθεια να εξασφαλίσουμε ένα καλύτερο μέλλον καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος της ημέρας μας.
Όλα αυτά είναι σημαντικά. Χρειάζεται να εργαζόμαστε, να φροντίζουμε τις ανάγκες μας και να προσπαθούμε να προσφέρουμε μια αξιοπρεπή ζωή στην οικογένειά μας. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η προσπάθεια αυτή δεν μας αφήνει χρόνο και ενέργεια για τους ανθρώπους για τους οποίους, τελικά, κάνουμε τόσα πολλά.
Πόσες φορές έχουμε πει «θα σε πάρω αύριο» και το αύριο έγινε επόμενη εβδομάδα; Πόσες φορές αναβάλαμε μια επίσκεψη στους γονείς μας, έναν καφέ με έναν φίλο ή μια συζήτηση με τον σύντροφό μας επειδή είχαμε κάτι πιο επείγον να κάνουμε;
Συχνά πιστεύουμε ότι θα υπάρχει πάντα χρόνος. Ότι οι γονείς μας θα είναι εκεί όταν αποφασίσουμε να τους επισκεφτούμε, ότι οι φίλοι μας θα μας περιμένουν και ότι οι άνθρωποι που μας αγαπούν γνωρίζουν ήδη τι αισθανόμαστε γι’ αυτούς.
Όμως οι σχέσεις δεν διατηρούνται μόνο με την πεποίθηση ότι αγαπάμε κάποιον. Χρειάζονται επικοινωνία, παρουσία, ενδιαφέρον και μικρές καθημερινές πράξεις. Ένα τηλεφώνημα, μια ειλικρινής κουβέντα ή λίγος χρόνος χωρίς περισπασμούς μπορούν να μας βοηθήσουν να διατηρήσουμε έναν ουσιαστικό δεσμό.
Δεν χρειάζονται πάντα μεγάλες χειρονομίες ή εντυπωσιακές εκπλήξεις. Μερικές φορές αρκεί να ακούσουμε πραγματικά τον άλλον, να θυμηθούμε κάτι που τον απασχολεί ή να του δείξουμε ότι η παρουσία του έχει σημασία για εμάς.
Τι έχει πραγματικά αξία στη ζωή μας;
Η απάντηση μπορεί να είναι διαφορετική για κάθε άνθρωπο, όμως αξίζει να σκεφτούμε ποιες στιγμές θυμόμαστε περισσότερο όταν κοιτάζουμε πίσω. Συνήθως δεν είναι μόνο οι επαγγελματικές επιτυχίες, οι αγορές ή τα πράγματα που αποκτήσαμε.
Είναι ένα οικογενειακό τραπέζι, μια εκδρομή με φίλους, ένα αυθόρμητο γέλιο ή μια συζήτηση που μας έκανε να αισθανθούμε ότι κάποιος μας καταλαβαίνει. Είναι οι στιγμές που κάποιος στάθηκε κοντά μας όταν δυσκολευόμασταν και εκείνες που μπορέσαμε κι εμείς να προσφέρουμε τη βοήθειά μας.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε τις φιλοδοξίες και τους προσωπικούς μας στόχους. Σημαίνει ότι χρειάζεται να βρίσκουμε μια ισορροπία ανάμεσα σε όσα προσπαθούμε να πετύχουμε και σε όσα ήδη έχουμε.
Δεν είναι απαραίτητο να ζούμε με τη σκέψη ότι κάθε συνάντηση μπορεί να είναι η τελευταία. Μια τέτοια αντίληψη μπορεί να μας γεμίσει φόβο αντί να μας βοηθήσει να χαρούμε τη ζωή. Είναι προτιμότερο να αντιμετωπίζουμε τις σχέσεις μας με περισσότερη συνειδητή προσοχή, χωρίς να θεωρούμε ότι όλα θα παραμείνουν αναγκαστικά όπως είναι.
Η ζωή αλλάζει και μαζί της αλλάζουν οι άνθρωποι, οι ανάγκες και οι σχέσεις τους. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τα πάντα ούτε να εμποδίσουμε κάθε αποχωρισμό. Μπορούμε, όμως, να αποφασίσουμε πώς θα συμπεριφερόμαστε στους ανθρώπους που αγαπάμε όσο βρίσκονται κοντά μας.
Δείξτε την αγάπη σας με πράξεις, όχι μόνο με λόγια
Αν αγαπάτε κάποιον, μην περιμένετε πάντα μια ιδιαίτερη περίσταση για να του το δείξετε. Μπορείτε να του τηλεφωνήσετε χωρίς να υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος, να του αφιερώσετε λίγο χρόνο ή να του πείτε ένα απλό «χαίρομαι που είσαι στη ζωή μου».
Σκεφτείτε τους γονείς σας. Μπορεί να μεγαλώνουν και να έχουν διαφορετικές ανάγκες από εκείνες που είχαν παλιότερα. Μια επίσκεψη, μια συζήτηση ή η προθυμία να τους ακούσετε μπορεί να σημαίνει περισσότερα από όσα φαντάζεστε.
Το ίδιο ισχύει για τα παιδιά. Χρειάζονται την προσοχή, τη φροντίδα και τον σεβασμό μας, όχι μόνο όταν είναι μικρά αλλά και καθώς μεγαλώνουν. Το να τους αφιερώνουμε χρόνο και να ενδιαφερόμαστε για όσα αισθάνονται βοηθά στη δημιουργία μιας σχέσης που μπορεί να εξελίσσεται μαζί τους.
Και οι φιλίες χρειάζονται φροντίδα. Ένας φίλος δεν είναι απαραίτητο να βρίσκεται καθημερινά δίπλα μας για να παραμένει σημαντικός. Χρειάζεται όμως να υπάρχει αμοιβαίο ενδιαφέρον και διάθεση να κρατήσουμε την επικοινωνία ζωντανή, ακόμη κι όταν οι υποχρεώσεις μάς δυσκολεύουν.
Στις συντροφικές σχέσεις, η αγάπη δεν εκφράζεται μόνο μέσα από μεγάλες δηλώσεις. Φαίνεται στον τρόπο που μιλάμε, στον σεβασμό που δείχνουμε όταν διαφωνούμε και στην προθυμία να ακούσουμε τις ανάγκες του άλλου. Οι μικρές πράξεις φροντίδας αποκτούν ιδιαίτερη αξία όταν αποτελούν μέρος της καθημερινότητας.
Βέβαια, η αγάπη δεν σημαίνει ότι πρέπει να ανεχόμαστε κάθε συμπεριφορά ή να προσπαθούμε μόνοι μας να κρατήσουμε μια σχέση. Οι υγιείς δεσμοί χρειάζονται αμοιβαιότητα και σεβασμό. Μερικές φορές, το να απομακρυνθούμε από κάποιον είναι απαραίτητο για τη δική μας ηρεμία και ευημερία.
Μην περιμένετε την απώλεια για να εκτιμήσετε όσα έχετε
Όταν ένας άνθρωπος φύγει από τη ζωή μας, είναι πιθανό να θυμηθούμε στιγμές που δεν του δώσαμε την προσοχή που θα θέλαμε. Ίσως μετανιώσουμε για μια κουβέντα, μια παρεξήγηση ή μια συνάντηση που αναβάλαμε. Αυτές οι σκέψεις είναι ανθρώπινες, αλλά δεν πρέπει να μετατρέπονται σε μια διαρκή τιμωρία του εαυτού μας.
Δεν μπορούμε να προβλέψουμε κάθε απώλεια ούτε να εξασφαλίσουμε ότι οι άνθρωποι που αγαπάμε θα παραμείνουν για πάντα κοντά μας. Ακόμη και οι σχέσεις στις οποίες δώσαμε τον καλύτερό μας εαυτό μπορεί κάποτε να τελειώσουν.
Εκείνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ζούμε με λιγότερα ανείπωτα συναισθήματα και περισσότερη ουσιαστική παρουσία. Να μην αφήνουμε την υπερηφάνεια να εμποδίζει μια ειλικρινή συγγνώμη, ούτε τις καθημερινές υποχρεώσεις να απομακρύνουν διαρκώς τους ανθρώπους που έχουν σημασία για εμάς.
Αν κάποιος σας λείπει, μπορείτε να κρατήσετε ζωντανές τις όμορφες αναμνήσεις του. Αν κάποιος βρίσκεται ακόμη δίπλα σας, μπορείτε να του δείξετε την αγάπη σας τώρα. Δεν χρειάζεται να περιμένετε να αλλάξουν οι συνθήκες για να εκφράσετε όσα αισθάνεστε.
Γιατί η μεγαλύτερη αξία των ανθρώπων δεν βρίσκεται μόνο στις αναμνήσεις που αφήνουν όταν φεύγουν, αλλά και στις στιγμές που έχουμε την ευκαιρία να ζήσουμε μαζί τους όσο είναι ακόμη κοντά μας.












