Συντάκτης: Δήμητρα Ξωνίκη

Έχει κυκλοφορήσει πολλές φορές στο διαδίκτυο ένας εντυπωσιακός ισχυρισμός: ότι δήθεν μια έρευνα του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ απέδειξε πως μπορούμε να διαβάζουμε εύκολα μια αναγραμματισμένη ή ανορθόγραφη λέξη, αρκεί το πρώτο και το τελευταίο γράμμα της να βρίσκονται στη σωστή θέση. Η αλήθεια είναι λίγο πιο σύνθετη. Το συγκεκριμένο κείμενο δεν βασίζεται σε κάποια γνωστή, τεκμηριωμένη μελέτη του Κέιμπριτζ, όμως πράγματι στηρίζεται σε ένα πραγματικό φαινόμενο της ανάγνωσης: πολλές φορές μπορούμε να καταλάβουμε λέξεις ακόμη και όταν τα εσωτερικά τους γράμματα έχουν μπερδευτεί.

Αν δεν σας αρέσει και τόσο η ιδέα να πίνετε τον καφέ σας σε χάρτινο ή πλαστικό ποτήρι, δεν είστε οι μόνοι. Εκτός από το ότι μπορεί να επηρεάζεται η εμπειρία του ροφήματος, αυξάνονται και τα απορρίμματα της καθημερινότητας. Κάπου εδώ μπαίνει στο παιχνίδι μια πραγματικά ευφάνταστη ιδέα: μια βρώσιμη κούπα καφέ από μπισκότο. Ναι, καλά διαβάσατε. Πίνετε πρώτα τον καφέ σας και μετά… τρώτε το φλιτζάνι!

Απέναντι από έναν από τους πιο γνωστούς παράκτιους γκρεμούς του Σίδνεϊ έζησε για δεκαετίες ένας άνθρωπος που έκανε κάτι εξαιρετικά απλό αλλά βαθιά ανθρώπινο: όταν έβλεπε κάποιον να βρίσκεται σε εμφανή κρίση, δεν γύριζε το βλέμμα αλλού. Ο Don Ritchie περνούσε τον δρόμο, πλησίαζε ήρεμα τον άγνωστο και προσπαθούσε να ξεκινήσει μια συζήτηση. Πολλές φορές η κουβέντα κατέληγε στο σπίτι του, απέναντι από το The Gap, με ένα φλιτζάνι τσάι. Με αυτή την απλή προσέγγιση πιστώνεται επισήμως ότι βοήθησε να σωθούν περισσότερες από 160 ζωές.

Υπήρξε μια εποχή που τα καφενεία και τα ζαχαροπλαστεία της Αθήνας δεν ήταν απλώς μέρη για έναν καφέ. Ήταν χώροι συνάντησης, συζήτησης, πολιτικής, λογοτεχνίας και καθημερινής κοινωνικής ζωής. Τα τραπεζάκια απλώνονταν στα πεζοδρόμια και στις πλατείες, ο καφές ψηνόταν στο μπρίκι και οι παρέες μπορούσαν να μένουν για ώρες συζητώντας όσα συνέβαιναν στην πόλη και στη χώρα.

Τα οδικά ταξίδια έχουν τη δική τους γοητεία, αλλά υπάρχει και ένας διαφορετικός τρόπος να γνωρίσεις την Ευρώπη: ταξιδεύοντας πάνω στο νερό. Με ποταμόπλοιο, μικρό σκάφος, κανό ή καγιάκ, πολλά από τα πιο όμορφα τοπία της ηπείρου αποκαλύπτονται από μια εντελώς διαφορετική οπτική. Κάστρα πάνω σε βράχους, αμπελώνες που κατεβαίνουν μέχρι τις όχθες, μεσαιωνικές πόλεις, δάση και μικρά χωριά εμφανίζονται διαδοχικά καθώς ακολουθείς τη ροή του νερού.

Η ατμοσφαιρική ρύπανση αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα περιβαλλοντικά προβλήματα για την ανθρώπινη υγεία. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, οι συνδυασμένες επιπτώσεις της εξωτερικής και της οικιακής ατμοσφαιρικής ρύπανσης συνδέονται με περίπου 7 εκατομμύρια πρόωρους θανάτους κάθε χρόνο. Μία από τις πιο ασυνήθιστες τεχνολογίες που έχουν αναπτυχθεί για τη βελτίωση της ποιότητας του αέρα στις πόλεις είναι το CityTree, ένα σύστημα που χρησιμοποιεί ζωντανά βρύα, ανεμιστήρες και αισθητήρες για να φιλτράρει τον αέρα τοπικά.

Μοιάζουν λίγο με μηχανήματα αυτόματης πώλησης, μόνο που δεν βγάζουν αναψυκτικά, καφέ ή σνακ. Υπάρχουν όμως και μηχανήματα που δίνουν σνακ στη Γαλλία. Με το πάτημα ενός κουμπιού τυπώνουν μια μικρή ιστορία που μπορείς να διαβάσεις όσο περιμένεις το τρένο ή την επόμενη αναχώρησή σου. Έτσι, τα Μηχανήματα που δίνουν σνακ στη Γαλλία παρουσιάζουν μια καινοτόμα λειτουργία. Η ιδέα γεννήθηκε στη Γαλλία από τη Short Édition και είναι εξαιρετικά απλή: επιλέγεις αν θέλεις κάτι που διαβάζεται σε 1, 3 ή 5 λεπτά και λίγα δευτερόλεπτα αργότερα έχεις στα χέρια σου ένα μικρό λογοτεχνικό κείμενο, εντελώς δωρεάν. Αξίζει να σημειωθεί πως…

Υπάρχουν σχέσεις μικρές και μεγάλες που, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, προλαβαίνουν να μπουν βαθιά μέσα σου. Άνθρωποι που μπορεί να έμειναν χρόνια ή μόνο λίγους μήνες, αλλά άφησαν πίσω τους κάτι που δεν σβήνει εύκολα. Τους αγάπησες χωρίς πρόγραμμα. Άλλους εύκολα, άλλους πιο δύσκολα απ’ όσο περίμενες. Κάποια στιγμή όμως κατάφεραν να γίνουν κομμάτι της καθημερινότητάς σου και τότε η ιδέα ότι μπορεί να φύγουν αρχίζει να πονά.