Η εκπαίδευση του σκύλου μέσα από το παιχνίδι μπορεί να κάνει τη μάθηση πιο ευχάριστη και να μετατρέψει μια μπάλα, ένα σχοινί ή ακόμη και την άδεια να συνεχίσει τη βόλτα σε πραγματική ανταμοιβή. Το σημαντικό είναι να μη θεωρούμε το παιχνίδι απλώς τρόπο «εκτόνωσης». Όταν χρησιμοποιείται σωστά, μπορεί να βοηθήσει τον σκύλο να μάθει συμπεριφορές όπως το «έλα», το «άφησέ το» και το «περίμενε», χωρίς φόβο ή πίεση.
Τα παράσιτα στον σκύλο δεν αποτελούν μόνο μια εποχική ενόχληση. Ψύλλοι, τσιμπούρια, σκνίπες, κουνούπια και εντερικά παράσιτα μπορούν να προκαλέσουν από έντονο κνησμό μέχρι σοβαρές ασθένειες. Στην Ελλάδα χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, επειδή εκτός από ψύλλους και τσιμπούρια υπάρχουν κίνδυνοι όπως η λεϊσμανίωση και η διροφιλαρίωση. Το σημαντικότερο είναι ότι δεν υπάρχει ένα αντιπαρασιτικό πρόγραμμα που να ταιριάζει σε όλους τους σκύλους.
Το Αλάσκας Μάλαμουτ είναι ένας από τους πιο εντυπωσιακούς σκύλους της Αρκτικής. Με δυνατό σώμα, πυκνό διπλό τρίχωμα και μεγάλη αντοχή, δημιουργήθηκε για μια δύσκολη αποστολή: να συνεργάζεται με τον άνθρωπο και να μεταφέρει βαριά φορτία σε μεγάλες αποστάσεις μέσα σε σκληρές χειμερινές συνθήκες. Σήμερα μπορεί να ζει ως σκύλος συντροφιάς, όμως δεν έχει χάσει τον ανεξάρτητο χαρακτήρα, τη δύναμη και την ανάγκη για δραστηριότητα που καθόρισαν την ιστορία της φυλής. Γι’ αυτό το Malamute μπορεί να γίνει εξαιρετικός σύντροφος, αλλά δεν είναι απαραίτητα εύκολη επιλογή για κάθε σπίτι.
Ο όρος «ευαίσθητο στομάχι» στον σκύλο χρησιμοποιείται συχνά για συμπτώματα όπως μαλακά κόπρανα, αέρια, εμετούς ή δυσφορία μετά το φαγητό. Δεν αποτελεί όμως συγκεκριμένη διάγνωση και δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το πρόβλημα λύνεται απλώς αλλάζοντας μάρκα τροφής. Για ορισμένους σκύλους μια πιο εύπεπτη ή ειδικά επιλεγμένη διατροφή μπορεί πράγματι να κάνει μεγάλη διαφορά. Αν όμως τα συμπτώματα επαναλαμβάνονται, επιμένουν ή συνοδεύονται από απώλεια βάρους και μειωμένη όρεξη, χρειάζεται πρώτα να διερευνηθεί η αιτία.
Υπάρχουν στιγμές που αναρωτιέσαι πώς γίνεται ένας άνθρωπος να ξεχνά τόσο εύκολα όλα όσα έκανες γι’ αυτόν. Τον χρόνο που του έδωσες, τη στήριξη, την παρουσία σου στις δύσκολες στιγμές. Και ύστερα, ένα λάθος ή μια διαφωνία μοιάζει ξαφνικά να ζυγίζει περισσότερο από δεκάδες καλές πράξεις. Η αίσθηση αυτή είναι πραγματική. Δεν σημαίνει όμως ότι όλοι οι άνθρωποι είναι αχάριστοι ούτε ότι το μυαλό μας διαγράφει αυτόματα το καλό. Η ψυχολογία της μνήμης είναι πολύ πιο περίπλοκη.
Υπάρχει πράγματι μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην οικονομική προνοητικότητα και στην τσιγκουνιά. Το να προσέχει κάποιος τα χρήματά του, να αποταμιεύει και να αποφεύγει περιττές αγορές δεν είναι ελάττωμα. Μπορεί να είναι ένδειξη υπευθυνότητας. Το πρόβλημα αρχίζει όταν ο φόβος να ξοδέψουμε γίνεται τόσο ισχυρός ώστε να μας εμποδίζει να απολαμβάνουμε πράγματα που μπορούμε να αντέξουμε οικονομικά, να φροντίζουμε σωστά τον εαυτό μας ή να συμμετέχουμε ισότιμα στις σχέσεις μας.
Υπάρχουν στιγμές που κοιτάζουμε έναν άνθρωπο ευγενικό, δοτικό και πρόθυμο να βοηθήσει και αναρωτιόμαστε γιατί η ζωή τού έχει φερθεί τόσο σκληρά. Μοιάζει άδικο. Και κάπου εκεί γεννιέται μια γνώριμη σκέψη: «Γιατί οι καλοί άνθρωποι περνούν τόσες δοκιμασίες;»
Υπάρχει κάτι ιδιαίτερο στην πράξη του να δίνεις. Μπορεί να είναι χρήματα, χρόνος, προσοχή, μια μικρή βοήθεια ή απλώς η παρουσία σου όταν κάποιος σε χρειάζεται. Η προσφορά μπορεί πράγματι να μας κάνει να αισθανόμαστε πιο συνδεδεμένοι και πιο χρήσιμοι. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όσα δίνουμε θα επιστρέψουν υποχρεωτικά σε εμάς ούτε ότι χρειάζεται να θυσιάζουμε τις δικές μας ανάγκες για χάρη των άλλων.
Η παιδεία δεν μετριέται μόνο με πτυχία, τίτλους και ακαδημαϊκές διακρίσεις. Αυτά μπορούν να δείξουν τι σπούδασε ένας άνθρωπος, ποιες γνώσεις απέκτησε και ποιες δεξιότητες καλλιέργησε. Δεν μπορούν όμως από μόνα τους να δείξουν πώς συμπεριφέρεται στους ανθρώπους γύρω του. Η ευγένεια, ο σεβασμός, η ενσυναίσθηση, η υπευθυνότητα και η ικανότητα να ακούμε τον άλλον αποτελούν μια διαφορετική πλευρά της ανθρώπινης καλλιέργειας. Και αυτή φαίνεται κυρίως στις καθημερινές μας πράξεις.
Υπάρχουν περίοδοι στη ζωή που όλα μοιάζουν πιο βαριά. Πράγματα που κάποτε έδιναν χαρά χάνουν το ενδιαφέρον τους, η ενέργεια μειώνεται και ακόμη και μια συνηθισμένη ημέρα μπορεί να φαίνεται δύσκολη. Όταν όμως αυτή η κατάσταση επιμένει και επηρεάζει την καθημερινότητα, δεν είναι σωστό να τη θεωρούμε απλώς μια «κακή φάση» ή έλλειψη δύναμης. Η κατάθλιψη είναι μια πραγματική κατάσταση ψυχικής υγείας και, το σημαντικότερο, υπάρχει βοήθεια και αποτελεσματική αντιμετώπιση.
Υπάρχουν άνθρωποι που οι γύρω τους έχουν μάθει να θεωρούν δυνατούς. Είναι εκείνοι που αναλαμβάνουν ευθύνες, βρίσκουν λύσεις όταν τα πράγματα δυσκολεύουν και γίνονται το πρόσωπο στο οποίο όλοι στρέφονται όταν χρειάζονται στήριξη. Αυτή η δύναμη μπορεί να είναι πολύτιμη. Κρύβει όμως και ένα παράδοξο: όσο περισσότερο δείχνεις ότι μπορείς να αντέξεις, τόσο πιο εύκολα οι άλλοι αρχίζουν να θεωρούν ότι μπορείς να αντέξεις και κάτι ακόμη.
Μαμά, θυμάμαι τις φορές που η φωνή μου υψωνόταν μέσα στο σπίτι. Τις στιγμές που οι λέξεις μου έβγαιναν πιο σκληρές απ’ όσο πραγματικά αισθανόμουν. Σου έλεγα «παράτα με», έκλεινα την πόρτα και προσπαθούσα να δείξω ότι δεν χρειαζόμουν κανέναν. Τώρα μπορώ να παραδεχτώ κάτι που τότε δεν ήξερα καν πώς να εξηγήσω. Πολλές φορές, όταν σου ζητούσα να φύγεις, δεν ήθελα πραγματικά να εξαφανιστείς από κοντά μου. Ήθελα λίγο χώρο, αλλά ταυτόχρονα ήθελα να ξέρω ότι ήσουν ακόμη εκεί.
Πόση δύναμη δίνουμε καθημερινά στη γνώμη των άλλων; Ένα σχόλιο, μια απόρριψη ή ένα βλέμμα μπορούν μερικές φορές να αλλάξουν ολόκληρη τη διάθεσή μας και να μας κάνουν να αμφισβητήσουμε ακόμη και πράγματα που μέχρι πριν λίγο θεωρούσαμε δεδομένα για τον εαυτό μας. Δεν μπορούμε να εμποδίσουμε τους άλλους να μας επηρεάζουν. Μπορούμε όμως να μάθουμε να μην αφήνουμε κάθε κρίση, προσδοκία ή απόρριψη να καθορίζει την αξία μας και τον τρόπο με τον οποίο επιλέγουμε να ζήσουμε.
«Καλύτερα μόνη παρά με τον λάθος άνθρωπο». Είναι μια φράση που αποδίδεται εδώ και χρόνια στην Αλκυόνη Παπαδάκη και έχει ταξιδέψει πολύ στο διαδίκτυο, αν και δεν είναι εύκολο να εντοπιστεί με βεβαιότητα η αρχική πηγή της. Ίσως όμως η δύναμή της να βρίσκεται λιγότερο στο ποιος την είπε και περισσότερο σε αυτό που περιγράφει: τον φόβο της μοναξιάς και τους συμβιβασμούς που μερικές φορές κάνουμε μόνο και μόνο για να μη βρεθούμε χωρίς σύντροφο.
Ο Yacouba Sawadogo είναι μια εξέχουσα προσωπικότητα της υπαίθρου της Δυτικής Αφρικής, που με την ανθεκτικότητα και τις καινοτόμες μεθόδους του έχει αναδείξει μια αξιόλογη ιστορία επιτυχίας στην καταπολέμηση της ερημοποίησης. Ζώντας στη βόρεια Μπουρκίνα Φάσο, ο Yacouba, όπως πολλοί άλλοι αγρότες, βρέθηκε αντιμέτωπος με τις αυξανόμενες προκλήσεις που προκαλούνται από την υπερ-γεωργία και την αλόγιστη καλλιέργεια. Η περιοχή είχε υποστεί σοβαρή διάβρωση του εδάφους, γεγονός που οδήγησε σε έντονη ξηρασία και μείωση των γεωργικών αποδόσεων, επιβαρύνοντας τη ζωή των κατοίκων.
Η Trift Bridge είναι μία από τις πιο εντυπωσιακές κρεμαστές πεζογέφυρες των Ελβετικών Άλπεων. Με μήκος 170 μέτρα και ύψος περίπου 100 μέτρα πάνω από το φαράγγι, βρίσκεται στην περιοχή του παγετώνα Trift, κοντά στο Gadmen της Ελβετίας. Πίσω όμως από το θεαματικό τοπίο κρύβεται μια ακόμη πιο ενδιαφέρουσα ιστορία. Η γέφυρα δημιουργήθηκε επειδή η υποχώρηση του παγετώνα άλλαξε δραματικά την παλιά διαδρομή προς το ορεινό καταφύγιο Trifthütte.
Η ηλικία φέρνει πραγματικές αλλαγές στο σώμα και στις αντοχές μας, αλλά δεν σημαίνει ότι η ζωή πρέπει να γίνεται αυτομάτως παθητική. Υπάρχουν άνθρωποι που συνέχισαν να αθλούνται, να δοκιμάζουν καινούργια πράγματα και να ασχολούνται με όσα αγαπούσαν ακόμη και σε ηλικίες που πολλοί θα θεωρούσαν απαγορευτικές. Από μια 104χρονη που πέταξε με paraglider μέχρι έναν 71χρονο Ολυμπιονίκη της ιππασίας, οι ιστορίες που ακολουθούν δεν αποδεικνύουν ότι όλοι μπορούμε να κάνουμε τα πάντα σε κάθε ηλικία. Δείχνουν όμως ότι η ημερομηνία γέννησης δεν καθορίζει από μόνη της το πόσο δραστήρια μπορεί να είναι η ζωή ενός ανθρώπου.
Το Cykelslangen, γνωστό και ως «Ποδηλατικό Φίδι», είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές ποδηλατικές υποδομές της Κοπεγχάγης. Η καμπυλωτή πορτοκαλί γέφυρα περνά πάνω από το λιμάνι και επιτρέπει στους ποδηλάτες να κινούνται γρήγορα και ομαλά ανάμεσα στο Dybbølsbro και το Bryggebroen. Με μήκος περίπου 230 μέτρα, το Cykelslangen δεν δημιουργήθηκε μόνο για εντυπωσιασμό. Σχεδιάστηκε για να λύσει ένα πραγματικό πρόβλημα κυκλοφορίας σε ένα από τα πιο πολυσύχναστα σημεία της πόλης.
Ένας τσελίστας κάθεται μόνος του σε μια πλατεία. Ένα μικρό κορίτσι πλησιάζει, αφήνει ένα κέρμα στο καπέλο του και εκείνος αρχίζει να παίζει. Μέσα στα επόμενα λεπτά, αυτό που μοιάζει με μια συνηθισμένη εμφάνιση μουσικού του δρόμου μετατρέπεται σε μια εντυπωσιακή εκτέλεση της 9ης Συμφωνίας του Μπετόβεν. Το διάσημο flashmob της Banco Sabadell πραγματοποιήθηκε το 2012 στην Plaça de Sant Roc, στην πόλη Sabadell της Καταλονίας, και εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο γνωστά μουσικά βίντεο αυτού του είδους στο διαδίκτυο.
Στην Οντένσε της Δανίας, την πόλη όπου γεννήθηκε ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, ένα ιδιαίτερο μουσείο επιχειρεί κάτι περισσότερο από το να παρουσιάσει τη ζωή ενός μεγάλου συγγραφέα. Η αρχιτεκτονική, οι κήποι, το φως και οι εκθέσεις συνδυάζονται ώστε ο επισκέπτης να περάσει συμβολικά από τον πραγματικό κόσμο στον κόσμο των παραμυθιών. Το H.C. Andersen’s House, σχεδιασμένο από το ιαπωνικό αρχιτεκτονικό γραφείο Kengo Kuma & Associates, εγκαινιάστηκε το 2021 και αποτελεί μέρος μιας συνολικής εμπειρίας αφιερωμένης στον άνθρωπο, τον συγγραφέα και τις ιστορίες που τον έκαναν γνωστό σε ολόκληρο τον κόσμο.
